खुरटून जाते फूलझाड, गर्द झाडीच्या वनांत,
कोमजूनी चालली स्त्रीलज्जा, धावपळीच्या जीवनांत ....१,

भावनेची नाहीं उमलली, फुले तिची केव्हांही,
नाजुकतेचे गंध फेकूनी, पुलकित झाली नाही...२,

कोमेजूनी गेल्या भावना, साऱ्या हताळल्या जावून,
एकांतपणाची खरी ओढ, दिसेल मग ती कोठून...३,

गर्दीच्या या ओघामध्यें, धक्के-बुक्के मिळत आसे,
प्रेमभावना जातां उडूनी, ओलावा मग राहत नसे...४,

स्त्रीलज्जेची भावना जी, युगानूयुगें जपली
घराबाहेर पडून पाऊल लोप पावू लागली...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

काळजातला झंझावात, उफाळत बाहेर येत,
किती एक वर्षानंतर,
जीव जिवास भेटत,
स्मृतींची मनात ओळ,
केवढेतरी अधोरेखित,
दोन टिंबे एका रेषेत,
रेखली करत अंत,--!!!
आसूंसे भेटण्या जीव,
गाली हसे नशीब,
लागले करण्या हिशोब,
उभे राहून करत कींव,--!!!
मनातल्या मनात वादळ,
दडपावे भावकल्लोळ,
सामोरी येता मूर्त,
थांबला वाटतो काळ,--!!!!
दिवस आणखी तास,
पडले केवढे अंतर,
भोवती खूप वर्दळ,
तरीही एकांत -भास,--!!!!
स्पर्श कराया तुज,
धाडस लागे आज,
खेळ खेळे प्राक्तन,
खडे लेऊन सुख - साज,--!!!
गालावर हास्य उमटत,
परकेपण त्या खळीत,
संपत सारे अद्वैत,
आत्मे काहूर माजवत,--!!!!

© हिमगौरी कर्वे.

कृष्ण कमळ –

करू नकोस विचार त्याचा, करणे नाही जेंव्हां तुजला

मोलाचे हे जीवन असता, व्यर्थ दवडशी वेळ कशाला....१

दोन घडीचे जीवन सारे, क्षणा क्षणाने जाईल निघूनी

कुणासाठी हा काळ थांबला, उत्तर याचे घे तू शोधूनी....२

लहरी उठतील विचारांच्या, आघात होता जेंव्हां मनी

विवेक बुद्धीने शांत करावी, भाव तरंगे त्याच क्षणी....३

मर्यादेचे आयुष्य असता, वाहू नकोस विचार प्रवाही

भगवंताचे स्मरण करण्या वेळेची परि बचत करावी....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

अवतीभोवती सारे तुझ्या, आहेत गुरू बसलेले
जाण तयांची येण्यासाठी, प्रभूसी मी विनविले ।।

निसर्ग शक्तीच्या सर्व अंगी, काही तरी असे गुण
आपणासची ज्ञान असावे, घेण्यास ते समजून ।।

उघडे ठेवूनी डोळे तुम्ही, बघाल जेंव्हां शेजारी
काही ना काही ज्ञान मिळते, वस्तूच्या त्या गुणापरी ।।

सारे सजिव निर्जिव वस्तू, गुरू सारखे वाटावे
तेच आहेत ईश्वरमय, तुम्हीच समजावे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

हे जगदंबे ! सदैव होते नाम मुखी गे
लोप पावले आज कसे ते तू मज सांगे.....१

लागत नव्हते जेंव्हां कांहीं तूज पासूनी
धुंदीमध्ये राही मी तुझ्याच मधूर नामी....२

काही हवेसे वाटू लागले एके दिवशी
विचारांत मी डूबू लागलो त्या सरशी....३

आनंदाचे वलय निर्मिले इच्छे भोवती
गुंगूनी गेलो पूरता त्यातच दिन राती....४

तगमग करूनी तेच मिळविता आज
कल्पना विलास होता तो झाली ही समज....५

खिळवू नकोस मनास गे बाह्य जगाभोवती
स्मरण असू दे तव नामाचे ओठावरती....६

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

संथ झुळझुळणारी सरिता
किनारी जलझरे वाळवंटी
विराट! वटवृक्ष पारावरती
साक्ष आजही अनादीकाली.

अदृश्य घुटमळणारे आत्मे
भिरभिरती मोक्षमुक्तीसाठी
कर्मकांडांत, गुंतलेले जीव
कल्लोळ तो मायापाशांचा

काहूर! अंतरात आठवांचे
अंती तिलांजली आत्म्याला
प्रघात! सारेच केविलवाणे
अखंडित झुळझुळते सरिता

संस्कार सारेच मोक्षासाठी
भावकल्पनांच्याच श्रद्धा!
केवळ, सांत्वन मनामनांचे
अखंड प्रवाहपतीत सरिता

जन्मी! उलघाल जीवाची
धडपड सारी केविलवाणी
दोर प्रारब्धाचा दयाघनाचा
सत्य! श्वासांची पराधिनता

-- वि.ग.सातपुते.( भावकवी )

9766544908

रचना क्र. ५.

५ - १ - २०२२.

कीटक ते लहान असूनी
रहात होते फळामध्यें
विश्व तयाचे उंबर फळ
जीवन घालवी आनंदे १

ब्रह्मांडाची त्याची व्याप्ती
उंबराच्या नसे पलिकडे
ज्यासी ते अथांग समजले
बघूनी त्या एका फळाकडे २

माहित नव्हते त्या कीटकाला
झाडावरची अगणित फळे
सृष्टीतील असंख्य झाडे
कशी मग ती त्यास कळे ३

आपण देखील रहात असतो
अशाच एका फळावरी
हीच फळे असंख्य असूनी
असंख्य झाडे विश्वावरी ४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com