आला उन्हाळा आला घेऊन गरम गरम हवेच्या झळा
अंगाची करीत लाही जीवाची करीत काहिली

घामाच्या घेऊन धारा पंख्याचा शीतल वारा
तहानेने पाणी-पाणी शीतपेयांची आणीबाणी

सरबतांचा शितल मारा सगळे फ्रीजमध्ये सारा
आइस्क्रीमचा चाटा मलिदा सोबत थंडगार फालुदा

पेप्सी आणि कोकची जोडी गुलाबजाम वर कुल्फीची उडी
सर्दी खोकल्याची जोड गोळी उन्हाळ्याची दोस्तमंडळी

घराघरातून रहदारी उन्हाळी औषधांची घुसखोरी
डॉक्टरांची पायरी पाय ठेवायला जागा नाही वरी

आला उन्हाळा घेऊन गरम हवेच्या झळा
ये रे बाबा पावसा नको रुसून बसू असा

-- विनायक अत्रे.

झोप घ्या हो शांत, जागृत राहूनी तुम्ही,

विचित्र वाटे ही रित, परि येई तुमचे कामी ...१

विश्रांती लागत असते, गरज म्हणून शरिराला

ती तर मिळत नसते, केव्हांही तुमच्या मनाला ..२

चंचलता हा स्वभाव, आहे आपल्या मनाचा,

शांत करण्या मना, उपाय नसे झोपेचा..३

एकाच दिशेने धावूनी, मिळवते मन विश्रांती

एकाग्र चित्त असणे, उपाय हाच त्यावरती...४

चित्त करूनी एकाग्र, दिशा त्यास या प्रभूसाठीं

मिळेल सारे तुम्हां, जागृत राहण्या पोटीं...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

पेन्शनची शिदोरी.FDचाही ठेवा
जेष्ठ नागरिकांच्या देवा, करती सारे हेवा....

बॅंकेमध्ये ह्यांच्यासाठी, वाढीव व्याज दर
रेल्वे,ST तिकीटावर ती, सवलतही फार
सरावले आता सारे, सरावले आता सारे
खावया हा मावा, जेष्ठ नागरिकांचा हेवा......

पर्यटनच्या ऑफीसांमध्ये, ह्यांच्या दिसती रांगा
ह्यांच्या दारी चैतन्याची, उत्साहाची गंगा
देशोदेशी फिरुनी येता, देशोदेशी फिरुनी येता
मनी येई गारवा, जेष्ठ नागरिकांचा हेवा.......

निसटलेले क्षण जगण्याचा, ह्यांचा आटापीटा
जोपासती छंद हे आपुला, वेळ ना दवडता
रिचार्ज करण्या स्वत:ला ते, रिचार्ज करण्या स्वत:ला ते
जाती हास्या-योगा, जेष्ठ नागरिकांचा हेवा......

मुलांच्या संसारामधी, हे न लुडबुडती
नातवंडांचा परी आनंदे, सांभाळ करीती
वृध्दपणाचा ना करती, वृध्दपणाचा ना करती
कुणी आता कावा, जेष्ठनागरिकांच्या देवा
करती सारे हेवा........

-- सौ. अलका वढावकर

जीवनातील वाटे वरती, कडेकडेने उभे ठाकले

परि वाटसरूंना सारे ते, यशातील अडसर वाटले...१,

वाट चालतां क्रमाक्रमानें, बाधा आणून वेग रोकती

ध्येयावरल्या उच्च स्थळीं, पोहचण्या आडकाठी करिती...२,

षडरिपूचे टप्पे असूनी, भावनेवर आघांत होतो

सरळ मार्गाच्या विचाराला, आकर्षणाचा खेंच बसतो...३,

पवित्र निर्मळ भावनेमध्ये, रंगाच्या त्या छटा उमटती

गढूळपणाच्या वातावरणीं, सारे कांहीं गमवूनी बसती....४,

थोडे राहता गाफील तुम्ही, जाळ्यामध्ये अडकून जातां

जीवनाचे जे साध्य असते, स्वकर्माने गमवून बसतां...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

बालकविता
ससेराव, ससेराव,
निघालात कुठे ,
चांदोबावर स्वार
अगदी भल्या पहाटे,--!!!

भोवती किती ढग,
वाजत नाही का थंडी,
अंगात तुमच्या लुसलुशीत ,
पांढरी पांढरी बंडी,--!!!

ससोबा ससोबा,
कान करून उभे,
वटारून आपले डोळे,
बघता काय मागे,--!!!

तुमच्यासंगे हरिण,
आज नाही का आले,
का छोट्या बाळागत,
आईच्या कुशीत झोपले,--?

ससेराव ससेराव,
भीती वाटते मला,
हलता हलता चंदामामा,
पाडेल ना तुम्हाला,--!!!

मग काय तुमची,
चार पायांची गाडी,
तुरूतुरू धावत,
गायब होईल स्वारी,--!!!

© हिमगौरी कर्वे

दगडाच्या नागोबाला पूजणारा
जीवंत नागाला मारतो
सांगा बरं मानव
असे का करतो...||1||

हनुमान असतो देव
म्हणत बसतो मंत्र
माकडांना हाकलून देतो
कसलं हे तंत्र...||2||

उंदराला म्हणतो वाहन
करतो त्याची आरती
विष देऊन मारतो
माणूस असतो स्वार्थी...||3||

कुत्रा म्हणे खंडोबा
चित्रापुरता असतो फक्त
त्याला दगडाने ठेचताना
कुठे जातो भक्त...||4||

दगडाला नैवेद्य असतो
दगड खेळतो तुपाशी
जीवंत कोटी कोटी देव
झोपतात रोज उपाशी...||5||

दगडाला देव मानणारा
माणसात मानतो भेद
जन्मदात्रीचा विटाळ त्याला
वाटत नाही खेद....||6||

जीवंत माणसालाही माणूस
माणसालाच वाटतेय लाज
माणसा रे भोंदू माणसा
तू स्वतःशीच धोकेबाज...||7||

-- विक्रम पाटील

तिक्ष्ण दृष्टी दे घारीसम, देवा तिजला ।
दूरवर बघत राहीन, ती लेकीला ।।१।।

लेक चालली निरोप घेवूनी, सासरी ।
भरल्या नयनी माय उभी, शांत दारी ।।२।।

जड पावले पडता दिसती, लेकीची ।
ओढ लागली त्याच पावलांना, मायेची ।।३।।

उंचावूनी हात हालवीत, चाले लेक ।
जलपडद्यामुळे दिसे, तीच अंधूक ।।४।।

वाटेवरूनी जाता जाता, दृष्टीआड झाली ।
अश्रूपूसून पदराने, माय घरात आली ।।५।।

दूर गेले ते पाखरू, आकाशी उडून ।
स्वैर जगण्या, आपलेच पंख फूटून ।।६।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

पचास साल हुए जिंदगीके, गोल्डन ज्युबली मनायी गयी ।
हंगामा और जल्लोष मे, पूरा दिन पूरी रात गयी ।।

सारे बच्चे और रिश्तेदार, जमा हुए इकठ्ठा ।
फिर पडोसवाले क्यूं रहेंगे पिच्छे, जब खानेको था मिठा ।।

सबने तारिफ की पचास साल, जिंदगी के ऊपर ।
हम तो बहूत खुष हुए सुनकर, उसे पहीली बार ।।

जीन जीन चिजोंको किसीने आजतक ना जाना ।
जीन गुणोंको हमनेही ना पहचाना ।।

वो हमारेमे संकरीत है, उसकी दिगयी हमे कल्पना ।
आदर्शवाद, सच्चाई और प्यार के पूजारी ।।

देखी किसीने हमारे मे थे बाते सारी ।
आचंबेके साथ सोंच रहे थे गंभीरतासे ।।

के इन गुणोंका पता उन्हे लगा कैसे ।
जीन गुणोंका अर्थ हमने, आज तक ना जाना ।।

कैसे मिला उनका उन्हे ठिकाना ।
जो कुवेमेही नही था, वो बालटी मे कैसे आया ।।

और इन बातोंका हमे आश्चर्य हुआ ।
शायद यह हो सकती है पार्टी की मिठाईयां ।।

नैतीक दबाव उनपर जीस वझेसे आया ।
खिलानेवाले की कुच तो इज्जत करो ।।

उसके आसलीयत पर मत उतरो ।
कमसे कम इतनी उमरबाद, होने दोजी खूष उसे ।।

सोचा हुंगा किसीने, मन मे ऐसे ।
कलतक दे रहे थे जो गालीयां ।।

दिखी आज हमारेमे उनको खुबीयां ।
चार झुठ एक सच्चे के बराबर, जब रेटकर कहा जाता है ।।

और किसीकी तारीफ, हकीकत बनती ।
जब आखों मे पानी लाकर कहा जाता है ।।

यह तो पता हुआ उनकी तारीफ से ।
के आसलीयत मे जिंदगी होनी चाहीए कैसी ।।

इन ताऱिफ और गुलदस्तोकी चौकटने प्रसन्न किया हमारा चित्त ।
और ख्यालोंकी दुनीयांने बिती सारी रात ।।

करवटे बदलते बदलते सोचना मजबूर किया ।
के जो कुछ जिंदगी मे सच्चा हुआ, तुने क्या पाया ।।

जिंदही का मकसद क्या, जरा सोच इन बातों पे ।
यही विचार झाकने लगा मन मे, उमरके इस मोड पे ।।

रईस बापकी इकलोती आवारा आवलाद ।
देखी हमने पैसोको करते बरबाद ।।

लक्ष्मी के मोलको वो गधा जानेगा कैसे ।
वह तो समझताहै पैंसो को पानी जैसे ।।

समयका मोल हमने किया उस आवारा भाती ।
और खो बैठे वो महान संपत्ती ।।

गया वख्त फिर हात आता नही ।
बचपन मे शिक्षकने घोल घोलकर बाते कही ।।

अर्थ उन पक्तीओंका तो हम जान गये थे ।
पर मतलब से उसके बहूत दूरी पर थे ।।

पचास साल जानेके बाद, पंक्तीओंका दोहरा रहे है करते याद ।
पर अब तो ये बेफूझूलकी हुई ना बाते ।।

दुनीयांके चक्करको कैसे वापीस फिराते ।
पेंडीग रखो इन बातोंको, फूरसतसे करेंगे हम उनको ।।

कर दिया इन्ही बेफीकीर आदतोंनो सर्वनाश ।
और समय खो जाने पर आता था हमे होश ।।

खेल कुद और तंदुरस्ती को जान ।
विद्यार्थी दशा मे नही हुयी इसकी पहचान ।।

समझते थे खाईंगे पियेंगे बनेगे नवाब ।
खेलेंगे पढेंगे बनेंगे खराब ।।

चार बच्चोंका अड्डा जमाए, झाडके तले बैठते थे ।
और दुसरे दोस्त, जो खेल रहे, उनपर कॉमेट्स करते थे ।।

बगैर खेले मैदान मे, खेलोंपर करते थे मार्गदर्शन ।
किसीसे कुछ सुना, या अकबारपढा, यही था हमारा ग्यान ।।

बातें बनाना यही कला, हमने सिखी पढाईके जमानेसे ।
और उमरके हिसाबसे जो मिला ग्यान, निकालते उगालकर दिमागसे ।।

उन बातो मे ना कुछ अनुभव था, ना अभ्यास किया पंक्ती ।
बकते थे भडाभड जो मुहसे निकल आती ।।

खेल कुद मे रहे पिछए और लिख पढाईमे निचे ।
इसी कारण जिंदगी मे रहे कच्चे ।।

ग्यानी अनुभवोंकी थी हमारेमे कमतरता ।
सिर्फ उमरके अनुभवोंको कोन पुछता ।।

अब आपही सोंचो जरा ।
जीसके जिंदगी मे था खाना पिना मौज उडाना ।।

समयको फूकटका माल समझकर बरबाद करना ।
कैसे इन लोगों ने हमे आदर्शवादी माना ।।

यह तो हुआ जबानी जमाखर्चा, क्या झूठ और क्या सच्चा ।
** पर एक सज्जनने जो कही बात ।।

उसमे दिखी मुझको जिंदगी की हकीकत ।
उसने सुनाया हमारे तारीफ का राज ।।

वही बना जिंदगीके तस्सलीका आवाज ।
ये दुनीया देखनेमे है खूबशूरत ।।

पर काटोंसे भरी हुयी अनगीनत ।
हर कदमपर जिंदगी के लीए चाहीए झगडा ।।

एक एक दिन गीने इन्सान आगे बडा ।
सोचना पडता था के गया दिन कैसा ।।

आनेवाले दिन का नही था भरोसा ।
यह संसार है बेरहेम, बेदर्द औऱ जालीम ।।

इसी जिंदगीमे हम जिये थे ५० साल कमसे कम

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

नष्ट करुनी भावना, नको गमवू आनंद / धृ /

उंच मारुनी भरारी

पोहंचला चंद्रावरी

दाही दिशा संचारी

नष्ट केलास तू , चांदण्यातील आनंद १

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

फुलांतील सुवास

फळांतील मधुर रस

पक्षांचा रम्य सहवास

नष्ट केलास तू, निसर्गातील सुगंध २

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

नदीतील संथता

ओढ्यातील चपळता

धबधब्यातील प्रचंडता

रोखलास प्रवाह तू, घालूनी बांध ३

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

शरिराची योजना

गुंतागुंतीची रचना

श्रेष्ठत्व दिले ज्ञाना

भावना व विचार यांचा, निर्माण केला वाद ४

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

तुझ्या शोधांतील झेप

क्षणिक सुखाची झोप

परि करी निसर्गा ताप

नको करुं तूं, ईश्वरी दयेचा प्रवाह बंद ५

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०