कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
उदबत्ती एक आत्मसमर्पण
उदबत्तीचा सुगंध
दरवळे चोहोकडे,
कोठे लपलीस तूं
प्रश्न मजला पडे ।।१।।
मंद मंद जळते
शांत तुझे जीवन,
धुंद मना करिते
दूर कोपरीं राहून ।।२।।
जळून जातेस तूं
राख होऊनी सारी,
तुझे आत्मसमर्पण
सर्वत्र सुगंध पसरी ।।३।।
तुझेपण वाटते क्षुल्लक
दाम अति कमी,
आनंदी होती अनेक
जेव्हां येई तूं कामीं ।।४।।
लाडकी तूं भक्तांना
तुजवीण पूजा नाहीं,
प्रफुल्ल करुन चेतना
प्रभू भाव मना येई ।।५।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
चुकलं माझं आई
माझ्यासाठी वणवण करुनही
आई मी तुझ्यावर आज रागावलो
चुकलं माझं आई
मला क्षमा केव्हा करणार आहे? ||१||मला आठवते,
तुझ्या हाकेने मा़झी रोज सकाळ होई
शाळेत जाताना
न विसरता तू डब्बा देई ||२||संध्याकाळ होताच क्षणी
रोज माझी वाट पाही
लवकर घरी आलो नाही
तर तुझी चिंता वाढतच जाई ||३||सगळ्या माझ्या हौस पुरवल्या
चुकत असेल तर मारही दिला
तुझ्यामुळे,आज कुठे ना कुठे
माझ्या आयुष्याचे सार्थक झाले आहे ||४||सगळं काही माझ्यासाठी करुनही
मी कसे काय रागावलो?
माझ्या हातचे हे पाप
कसे मी फेडणार आहे? ||५||- कौस्तुभ प्रभु
-
कळ्या नाजुकशा
कळ्या नाजुकशा,
फुलल्या तुझ्यासाठी,--!!!गगनी चांदण्या,
आल्या तुझ्यासाठी,--!!!घमघमणाऱ्या केवड्या,
सुगंध तुझ्यासाठी,--!!!आरक्त प्राजक्ता,
पखरले तुझ्यासाठी,--!!!दिमाखदार चाफ्या,
लुटले तुझ्यासाठी,--!!!मदमस्त मोगऱ्या,
खुडले तुझ्यासाठी,--!!!बकुळां,अर्धमिटल्या,
वेचले तुझ्यासाठी,--!!!सायलीच्या सुगंधा,
मोहित तुझ्यासाठी,--!!!अबोलीच्या वेण्या,
माळल्या तुझ्यासाठी,--!!!मंद- मंद रातराण्या,
उमलल्या तुझ्यासाठी,--!!!यामिनीला ढळत्या,
मातले तुझ्यासाठी,--!!!आलिंगनात तुझ्या,
सहज विरघळण्यासाठी,--!!!© हिमगौरी कर्वे
-
देवकी माता !
काय म्हणू ग तुजला देवकी
भाग्यवान की अभागी
ईश्वर तुझीया उदरी येवूनी
सुख न लाभले तुजलागी //जन्मोजन्मीचे पुण्यसाचुनी
मात्रत्व लाभे स्त्रिजन्माला
तु तर असता जननी प्रभूची
तुजविण श्रेष्ठ म्हणू कुणाला //राज वैभवी वरात निघता
कारागृही तुज घेवून गेले
अवताराची चाहूल असूनी
दुःखी सारे जीवन गेले //कंसाने तव मुले मारीली
निष्ठूर होऊनी स्वार्थापोटी
तु गिळून घेशी दुःखे सारी
आगमन प्रभूचे होण्यासाठी //ईश्वर येता तव उदरी
भाग्यवान तू ठरलीस
जनकल्याणा त्यागूनी त्याला
सर्व श्रेष्ठपदी गेलीस // -
वर्हाडातली गाणी – १८
हत्तीच्या सोंडेवर पेरीला मगर
मगरच्या राजाने शाळा मस्त केली
शाळेच्या राजाचे चंदनाचे गोटे
एवढ्या रातरी धून कोण धुते
धून धुय ग बाई चंदन गोटयावरी
वाळू घाल ग बाई रंगीत खुंटी वरी
आला चेंडू गेला चेंडू लाल चेंडू गुलाबी
आपण सारे हत्ती घोडे हत्ती घोडे रवे रवे
रव्याचे भाऊ वाणीला गेले
एक गेला खारीला एक गेला खोबरीला
खारी खोबऱ्याच आल जीऱ्या मिऱ्याच काही नाही आल
आपडमं तापडमं चंद्राची मागे पडली बेलाची
बाळ लेकरू राजाच सीताबाई रामाची
पार्वती शंकराची पाळणा हाले झुईझुई
तामण बाई तामण अस कस तामण
भूलोजीला लेक झाला नाव ठेवा वामन
अडकित जाऊ खिडकीत जाऊ खिडकीत होता बत्ता
भूलोजीला लेक झाला नाव ठेवा दत्ता
……………………………………………………
अडकित जाऊ खिडकीत जाऊ खिडकीतून पाय घसरला
भूलोजीला लेक झाली नाव ठेवा सरला
आणा आणा पारीस उगळा उगळा काथ
आज आमच्या भुलाबाईचा शेवटचा दिवस
शेवट च्या दिवशी बाळाला टोपी मोत्यांनी गुंफली झोझो रे
बाणा बाई बाणा सुरेख बाणा
गाणे संपले खिरापत आणा
आणा आणा लवकर खाऊ द्या पट्कन
कृपया चुका दुरुस्त करा, लहानपणी शब्दांचा अर्थ न कळता आणि जे जसे ऐकले ते लिहिले
-
चरावस्था
बाल्यावस्था
रम्य कसे
रमतांना
मौज असेसरतांना
बालपण
येई मना
दडपणहा किशोर
अवघडे
कुतूहल
मनी दडेनाना प्रश्न
येता मनी
ओथंबला
तारुण्यानीतरुणाई
मस्तीतली
नवलाई
धुंदीतलीजिरे रग
तरुणाची
चाहुलही
वार्धक्याचीवार्धक्य हे
विरक्तिचे
अवलंबी
निवृत्तीचेदुखे-खुपे
भय साचे
दुखण्याने
वृद्ध खचेपुर्ती करा
कर्तृत्वाच्या
चारीवस्था
महत्वाच्यासौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक -
पूजा भाव
पूजा पाठ करीत असतां पूजा गेलो विसरुनी
प्रभुचरणी ध्यान लागतां भान गेले हरपूनीपूजेमधल्या विधीमध्यें बहूत तास घालविले
मनी घेऊनी आनंदे पूजा कर्म केलेपूजेमधली सर्व कृतिं कटाक्षाने पाळली
नेटकेपणासाठी योग्य साधने जमविलीवर्षामागून वर्षे गेली पूजाअर्चा करुनी
खंत मनी राहून गेली झालो नसे समाधानीमूर्ती समोर बसूनी एक चित्त झालो
ध्यान अचानक लागूनी स्वतःसी विसरलोआनंदाचा मार्ग मिळाला देई खरे समाधान
पूजा विधीतील भावाला असे महत्वाचे स्थानडॉ भगवान नागापूरकर
9004079850
bknagapurkar@gmail.com -
देह समजा सोय
जेव्हां मी म्हणतो माझे,
सोय माझी असते त्यांत,
देह जगविण्या कामीं,
प्रयत्न हे सारे होतात ।।१।।
देह वाटते साधन,
प्रभूकडे त्या जाण्याचे,
त्यासी ठेवतां चांगले,
होते चिंतन तयाचे ।।२।।
भजन करा प्रभूचे,
सुख देवूनी देहाला
परि केवल सुखासाठीं,
विसरूं नका हो त्याला ।।३।।
देह चांगला म्हणजे,
ऐष आरामीं नसावे,
ती एक सोय असूनी,
त्यांने प्रभू मिळवावे ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
“किसन” अर्थात….अण्णाऽवतार…
“सुमनांजली” या काव्यसंग्रहातून…
-
निवृत्तीच्या उंबरठ्यावर !
कां व्हावे निवृत्त मी ?
कुणी सांगतो म्हणूनी
निसर्गालाच सांगू द्या
वय झाले समजूनीकार्यक्षमता माझ्या मधली
मोजमाप हे कुणी करावे ?
विकलांग होईल केंव्हा शरीर
निसर्गालाच हे ठरवूं द्यावेसहजची जगतो ऐंशी वर्षे
संसार सागरी पोहता पोहता
स्थिरावले मन विचार करुनीं
निवृत्तीची जाणीव येतासर्वासंगे जगता जगता
शेवटचा तो श्वास ठरु दे
हासत खेळत आनंदाने
ह्या जगाचा निरोप घेऊं देडॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti