कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

काळजाच्या भेटी,
आलीस सई गाठी,
खूण पटता आत्म्यांची,
किती आनंदी दिठी,--!!! ||१||

काळजाच्या भेटी
आलीस सखे राती
पूर गप्पांचा येता ,
वाढत जाय भरती,--!!! ||२||

काळजाच्या भेटी ,
आलीस मैत्रिणी,
जिवांचे दुवे सांधीत,
घट्ट हृदयाची नाती,--!!! ||३||

काळजाच्या भेटी,
आलीस सये पाठी,
सुखदुःखांच्या हिंदोळी,
दोघी बसू एकाच झुली,--!!! ||४||

काळजाच्या भेटी ,
आलीस तू सहेली,
सह राहुनी राहुनी,
केलीस दुःखे हलकी,--!!! ||५||

काळजाच्या भेटी,
आलीस माझ्यासाठी,
तुझ्यातील तू अन् ,
माझ्यातली मी,
द्वैतातील अद्वैतासाठी,--!!! ||६||

हिमगौरी कर्वे.©

माहोल हा प्रसन्नतेचा
तृप्त! कृतार्थ लोचने
आभाळ सप्तरंगलेले
ब्रह्माण्ड! सारे देखणे।

मनांतरी, मीरा! राधा!
कृष्ण! कृष्ण! अंतरी
हृदयांतरी, माधुर्यभक्ती
मंत्रमुग्ध! नाद सुस्वरी।

निरभ्र! या निलांबरी
लपंडाव, भास्कराचा
साक्षी! लोभस निसर्ग
खेळ हाच दयाघनाचा।

रूप! निरागस निर्मल
भाव! मधुरम मधुरम
नेत्री कनवाळू कैवल्य
मुक्ती मोक्षाचा सागर।

सांजआभाळ, तुष्टलेले
मेघ आठवांचेच लोचनी
भास! सोज्ज्वळ हृदयी
ब्रह्मानंदी सोहळा जीवनी।

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १५५.

१७ - १२ - २०२१.

कोण जाणे कसे ठांवे,मन आज भरून आले,
आठवणींच्या आभाळात,
एकेक ढग जमा झाले,--||१||

बघता बघता एकमेकात,
ते कसे खेळू लागले,
हृदयांतरी स्मृतींचे मग,
बिलोरी आरसे हलू लागले,--||२||

स्मरणांच्या हिंदोळ्यावर,
झोके घेत झुलू लागले,
इकडून तिकडे पाय हलवत,
मन सैरावैरा धावू लागले,--||३||

गतकाळाचा जोर घेऊन,
हिंदोळा वारंवार हाले,
वरती जाता क्षणिक सुख,
भासते कधी उगीच खरे,
खाली येता त्याच सुखाचे,
दुःखात रूपांतर का बरे,--||४||

खाली असता ओढ वरची,
पाय मुळीच ना ठरें,
हालचाल अटळ शेवटी,
मनडोही कुणी टाकले खडे,--||५||

या डोहातील प्रतिमा हालती,
गूढ वाटे आकर्षण त्यांचे,
नाती गोती सारी बोलावती,
ऐहिक सुख वाटे'तोकडे,--||६||

संपून गेले ते, रेंगाळे,
चलबिचल होतां आत्म्याची, चढाओढ लागे दोघांमध्ये,
जीत होई फक्त स्मृतींची,-!!!

हिमगौरी कर्वे©

मूल्य नाही कुणा,
तूं दिल्या वेळेचे,
गमावून टाकी,
जाणूनी फुकाचे ।।१।।

लागत नसते,
दाम वेळेसाठीं,
म्हणून दवडे,
अकारणा पोटीं ।।२।।

वस्तूचे मूल्य ते,
पैशांनीच ठरते,
परी वेळेची किंमत,
कुणा न समजते ।।३।।

वेडे आहोत सारे,
कसे होई मूल्य
वेळ जातां मग,
आयुष्य जाईल ।।४।।

आयुष्य खर्चणे,
हेच वेळेचे मुल्य ठरते,
जीवनांतील यश,
त्यावरुन कळते ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नकोस बोलू, मीही सारे जाणतो
न उरले, काहीच बोलण्यासारखे

जाणतो मी, तुझ्या मौनी वेदनांना
आज नां काहीच विसरण्यासारखे

जे जे अव्यक्त! कसे व्यक्त करावे
सांगनां! तूं काय सावरण्यासारखे

जे, जे घडले, ते, ते हृदयस्थ सारे
सत्य! कोणते व्यक्त करण्यासारखे

तूच सांगनां, काय कसे घडले होते
जगी जगलो साऱ्यांच्या मनासारखे

आज हा असा विरही दुरावा भाळी
यावीण कोणते दुःख भोगण्यासारखे

व्याकुळ अतरंगी, अस्वस्थ दग्धता
तरी सारेच तुझ्याशी बोलण्यासारखे

आता तरी, तूं सोड हा वेडा अबोला
होवू दे, आता तरी थोडे मनासारखे

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र ६०

२७ - २ - २०२२.

जीवन एक प्रवास मानवा, जीवन एक प्रवास

तुझ्या प्रेमात पडण्यापूर्वीही मी
जगत होतो आनंदात
तुझ्या प्रेमात पडल्यापासून मी
जगत आहे भ्रमात
कळत नाही माझेच मला मी
काय पाहतोय स्वप्नात
उगाच विचार करतो आता मी
आध्यात्मचा भौतिक जगात
माझे सारे जग आता मी
पुन्हा नव्याने पाहतोय
कित्येक वर्षानंतर नव्याने मी
तुझ्या प्रेमात पडतोय
माझा मलाच आता मी
पुन्हा नव्याने शोधतोय
प्रेमाच्या मृगजळास आता मी
काय नव्याने फसतोय

कवी - निलेश बामणे ( बी डी एन )

मनमे एक आरजू थी के प्रभु मिल जायेगा
दिलकी धडकन कहती के उसे अपनेमेंही पायेगा

आंख सबतरफ ढूंडती है हर एक कण में
फिरभी दृष्टी असमर्थ हैं उसे पहचाननेमें

ध्वनी की लहरे हर तरफ गुंज उठती
कानोंके सहारे आवाज उसकी ना सुनी जाती

महक उठती हवा खुशबूदार गंधोंसे
पहचाने उसे कहां बगीचेके फूलोंसे

बीती कितनी जींदगीयां उसकी खोज करनेमें
कमजोर पडती है इंद्रिया उसे जान जानेमें

आ तू इन्सानका रुप लेकर के तुझको मै देख पाऊं
या मुझको दिव्य शक्ति देकर के तुझमें मैं समा जाऊं

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

जाणता वेदना जगातील
मम वेदनाही विरुन गेली
पाहता दुःख या जगीची
मम वेदनेलाही शरम आली ।

होतो कवटाळून मी बसलो
लहानशी वेदनाही फक्त माझी
वेदना माझ्यहून किती कठोर
जगी आहे कुणी भोगलेली ।

प्रत्येकाचे आहे दुःख वेगळे
आहे वेदनाही हर एक निराळी
पाहूनी तु सोसलेल्या वेदना
खरी वेदना मजला कळाली ।

-- सुरेश काळे
मो.9860307752
सातारा.
७ ऑगस्ट २०१८