श्रीकृष्ण जयंतीचे दुसरे दिवशी हा साजरा केला जातो. याला काला, दही-हंडी अशीही नांवे आहेत. श्रीकृष्णांनी व्रजमंडलात गायी चरविताना सर्वांच्या शिदोऱ्या एकत्र करून खाद्यपदार्थांचा काला केला व सर्वांसह भक्षण केले. या कथेला अनुसरुन हा काला व दही हंडी फोडण्याची प्रथा सुरु झाली असावी.

सध्या याला काही ठिकाणी विकृत स्वरूप येत आहे. कोणत्याही रंगाच्या हंड्या बांधतात, त्या फोडतात. त्यामुळे तो रंग एक-तर दोन-तीन दिवस जात नाही तर काही वेळा त्याचे नको ते परिणाम भोगावे लागतात.

-श्री करंदीकर गुरुजी

अनामिक जे होते पूर्वी, साद प्रेमाची ऐकू आली ।

योग्य वेळ येतां क्षणी, हृदये त्यांची जूळूनी गेली ।।

शंका भीती आणि तगमग, असंख्य भाव उमटती मनी ।

विजयी झाले ऋणाणू बंध, बांधले होते हृदयानी ।।

उचंबळूनी दाटूनी आला, हृदयामधला ओलावा ।

स्नेह मिळता प्रेम मिळाले, जगण्यासाठी दुवा ठरावा ।।

मनी वसविल्या घर करूनी, क्षणीक सुखांच्या आठवणी ।

जगण्यासाठी उभारी देतील, शरीर मनाच्या दु:खी क्षणी ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

सुळीं दिले येशूला वेडेपणाच्या भरांत
खिळे ठोकले अंगाला रागाच्या ओघांत ।।१।।

समर्पण केले देहाचे परि न सोडी ध्येय
बलिदानाच्या मार्गाचे हेच महत्व होय ।।२।।

सुळावरी तो जातांना वदला आकाशी बघूनी
क्षमा कर प्रभू त्यांना ते आहेत अज्ञानी ।।३।।

कळले नाहीं ज्ञान अज्ञान सागरांत
जाणले तत्वज्ञान उशीर केला त्यांत ।।४।।

उपयोग नाही आतां वेळ गेली निघूनी
जाण मनां येता पक्षी गेला उडूनी ।।५।।

हरकत नाहीं कांहीं उशीर झाला तरी
तत्वामध्ये रस घेई हीच श्रद्धांजली खरी ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

खरेदी केला सुंदर पक्षी, दाम देवूनी योग्य असे ते

नक्षीदार पिंजरा घेवूनी, शोभिवान केले घरातें ।।१

प्रात:काळी उठोनी बघतां, चकित होवूनी गेलो मनीं

पक्षानें मान टाकली, पडला होता तळात मरूनी ।।२

क्षणभर मनी खंत वाटली, राग आला स्वकृत्याचा

अकारण हौस म्हणूनी, खरेदी केला पक्षी याचा ।।३

किती बरे निच मन हे निराशा तयाला धन हानीची

पक्षानेतर प्राण गमविला, विषण्णता परि दुय्यम याची ।।४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

माणसांच्या या गर्दीतूनी
मी माणूस शोधतो आहे
कधी कधी मलाच वाटते
मीच, रस्ता चुकलो आहे

चेहरे तसे सारे ओळखिचे
पण सारेच संभ्रमात आहे
मनात, सारीच साशंकता
सत्य, असत्य कोणते आहे

जगणे, कसरत तारेवरची
वाटते सारे, मृगजळ आहे
आज नां कुणावरी भरवसां
बेभरोशी नित्य जगणे आहे.

सभोवती दुरापास्त मानवता
जग स्वसुखातची मग्न आहे
नाती निरागस आज संपली
आपुलकीचीच वाणवा आहे

जीवा, जगविती स्पर्श निर्मल
त्याचीच एक अभिलाषा आहे
तीच एक, शाश्वत सुखसंपदा
माणसांच्यात मी शोधतो आहे

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १०१

३ - ४ - २०२२

एकलव्यापरीं शिकलो विद्या, गुरुद्रोणा विणा ।

काव्यामधल्या जाणून घेतल्या, साऱ्या खाणाखुणा ।।

शोधू लागलो प्रथम गुरुला, पद्य रचनेसाठीं ।

कुणी न शिकवी कला श्रेष्ठ ही, राहून माझे पाठी ।।

उठत होती भाव तरंगे, अन आकाशी भिडती ।

शब्दांनी परि पकड न येता, निष्टूनी ती जाती ।।

मार्गदर्शक तो भेटत नाही, खंत लागे मना आता ।

व्याकूळ झाला जीव बघूनी, मनाची ही दुर्बलता ।।

गोविंदाग्रज नि केशवसूत, आणिक ग.दि.मा. ।

तांबे- बोरकर- यशवंत, सर्वजण आले कामा ।।

ग्रंथ तयांचे सारे जमवूनीं, एकत्र ठेवियले ।

शब्द भावना यांची सांगड, मन करुं लागले ।।

द्रोण मुर्तिपरी भासूं लागली, त्यांची ग्रंथ संपदा ।

काव्यामधली स्फूर्ति मिळूनी, आनंदी झालो सदा ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

रेणुके जगदंबे आई दर्शन दे मजला

तुझ्या मंदिरी आलो पावन हो तू भक्तिला ।।धृ।।

तुझे अजाण बालक करितो खोड्या अनेक

न होई चित्त एक

तूंच समजोनी घेई मम चंचल मनाला ।।१।।

रेणूके जगदंबे आई, दर्शन दे मजला

जमदग्नीची कांता परशूरामाची तूं माता

मनीं तुजला भजतां

आशिर्वाद तूं देई आनंदानें सर्वांला ।।२।।

रेणूके जगदंबे आई दर्शन दे मजला

गेले माझे जीवन तुझे नाम घेऊन

कंठ आले दाटून

चुका आमच्या होई क्षमा कर अज्ञानाला ।।३।।

रेणूके जगदंबे आई दर्शन दे मजला

सारे अर्पिले प्रेमांत आळविले भक्तित,

परि न कळली रित

अत:करण गाणे गाई आवाज नसे ओठाला ।।४।।

रेणूके जगदंबे आई, दर्शन दे मजला

नको मजला धन विटले आतां मन

सोडव मोहमायेतून

चरणांवरी लोळण घेई हात पसरुं कुणाला ।।५।।

रेणूके जगदंबे आई दर्शन दे मजला

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

पाटीवरती अंक लिहीले, बागडूं लागला आनंदाने

पित्याचे लक्ष वेधण्या, हनवटी खेची हातानें....१,

प्रथमापासूनी लक्ष पित्याचे, होते अवखळपणाकडे

अजाणपणा दाखवोनी, दुर्लक्ष करी मुलाकडे...२,

शब्दांची गुंफन करूनी, कवितेचा संग्रह केला

तोच संग्रह घेवून चाललो, दाखविण्या माहूरी रेणूकेला...३,

जगदंबा ही आदी शक्ती, सारे तिजला ज्ञात असते

अजाण बालक हट्टी असूनी, तिच्याच घऱी दाखविण्या जाते...४,

पाटीवरले अंक बघूनी, हृदय पित्याचे गहीवरले

रेणूका तर जननी विश्वाची, भाव मनीचे आधीच कळले...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आत्मारामा , सर्वेश्वरा , दयाघना
देवा ! मंगलम चरण तुझे नमितो
सदैव स्मरणात तुझ्या मी जगतो
देवा ! मंगलम चरण तुझे वंदितो।।१।।

शिशु , शैशव , वात्सल्य स्मरता
वृध्दत्वे ! आज मी सुखात रमतो
दैवे , प्रारब्ध्ये सुखदुःखां संगती
तव कृपेच्या अमृतसागरी डुंबतो।।२।।

क्षणक्षण सारे , सर्वेश्वराची कृपा
मीच भक्त भोळा , अज्ञानी पामर
तुझ्याच कृपाकटाक्षे मी उद्धरुनी
भावभक्तीने गीतास मी गुंफितो।।३।।

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २

२ - २ - २०२२.

आताशा वाटतं
बसावं इथंच निवांत
क्षणांचे शिंपले वेचत
आणि पहावं दूर मागे
त्या वाटांकडे
जिथून आले होते ते
सुखदुःखांचे वारे..

आयुष्याचं गणित मांडून
सोडून द्यावेत जुने हिशोब
आणि बसावं इथंच निवांत
स्वप्नांचा कशिदा विणत...

-- आनंद पाटणकर