बाप केंद्रात,मुलगा राज्यात,

जिल्हा परिषदेत नातू असतो.

कुणी म्हणायला गेले तर

जनकल्याण हाच हेतू असतो.

काय करावे परिधान

कसे असावे साधन

कशास करावे विधान

कर्म साधण्यासाठी!!

अर्थ-

कर्म- धर्म-मर्म यांना सुयोग्य दिशेस जर न्यायचे असेल तर काही गोष्टींना प्रधान्य दिले पाहिजे. श्री समर्थ म्हणतात की ज्याला आपले कर्म आणि आपले शब्द यांनी जर हातात हात घातले नाहीत तर कर्म असले थोर जरी वाचा फुटत नाही, जेव्हा फुटते वाचा तेथे कर्म टिकत नाही,

यातून सांगायचे ते एवढेच की ज्याचे कामाचे साधन योग्य आहे ज्यात लबाडी नाही, दुसऱ्यास फसवून काही मिळवण्याची शक्यता नाही, ज्याच्या कामामुळे इतर लोकांचा प्रपंच चालण्यासाठी हातभार लागतो अशा दैवी कार्यकर्त्याला जर कुठे काय बोलावे, कसे बोलावे कळत नसेल तर ते कर्म देवासमोरच्या निर्माल्यात अर्पण करून पाण्यात सोडून द्यावे. कारण शब्द हे प्रमाण आहे माणसाच्या चांगले पणाचे.

प्रपंच चालवण्यासाठी माणसाने काय साधन वापरले पाहिजे यावरही समर्थ म्हणतात की ज्याचा मार्ग असेल सरळ, ज्याचा कोणास नहोईल भार, ज्याला कष्ट असतील फार, तोचि मार्ग निवडावा!

आम्हाला १०वित शाळेत स्मशानातील सोने नावाचा पाठ शिकायला होता. त्यातला व्यक्ती प्रपंच सुरू ठेवण्यासाठी जे कर्म करतो त्यातून त्याला द्रव्य मिळत जरी असले तरी समाधान मिळत असेल का? त्याच्या घरच्यांना त्याने कमावलेल्या पैशाने बनलेल्या अन्नाचा घास गोड लागत असेल का? असे अनेक प्रश्न मनात उभे रहातात. तसेच आपल्या रोजच्या व्यवसायात, नोकरीचे असे काही क्षण येतात का की जे कर्म साधण्यासाठी चुकीचे आहेत. जर तसे होत असेल तर मार्ग बदलावा असे समर्थ सांगतात. जेथे कष्ट आहेत तेथे समाधान नक्की असणार पण त्याला शब्दांचा पाठिंबा हवा. नाहीतर नुसते चांगले कपडे घालून, चांगल्या ऑफिसमध्ये बसून वाणी स्वच्छ होत नाही.

-- सुमंत परचुरे.

मराठी आडनावात बर्‍याच देवादिकांना आिण प्राण्यांना स्थान मिळाले अाहे. राम, रावण, वाघ आिण गाय हे शब्द असलेल्या आडनावांच्या नवलकथा येथे दिल्या आहेत.

निसर्गाकडून माणूस खूप काही घेत असतो. हवा, पाणी, प्रकाश याबरोबरच अन्नधान्य, फळं, फुलं, औषधं, वस्त्र, दागिने अशा साऱ्या गोष्टी निसर्गाची देणगी आहेत. मानवी जीवन सुखमय व्हावं, म्हणून भारतीय संस्कृतीतील ऋषि-मुनींनी निसर्गाचा खूप उपयोग केला. हे ऋषी म्हणजे नुसते ‘देव-देव’ करणारे आणि यजमानापुढे वाकणारे भिक्षुक नव्हते.

मी खात्रीने सांगू शकतो की तो रिक्षावाला नक्कीच कोकणातील असणार कारण मुलगी जन्माला येण्याची वाट इतक्या आतुरतेने पाहणारा आणि त्यासाठी दिव्य करायला तयार असणारा माणूस फक्त आणि फक्त कोकणातीलच असू शकतो.

मुक्तांगण ही संस्था चालु करुन लहान मुलांमधील मुलपण जपण्याचा प्रयत्न करीत असताना सौ स्वाती लेले यांनी अधिक खोलात जावून तळागाळातील महिलांच्या उन्नतीसाठी सखी चा मंच उभारायचे ठरवले व या कामी त्यांना त्यांच्या जीवाभावाच्या तेरा मैत्रिणींची साथ मिळाली. सखी ने कुठलीही जहिरातबाजी न करता अलिबागमधील गरजु महिलांच्या सक्षमीकरणासाठी व त्यांना नियमीत रोजगार उपलब्ध व्हावा यासाठी अनेक योजना राबवल्या आहेत.

संस्थेने सदनिकेचे हस्तांतरणअन्वये व्यक्तीला सभासदत्व देण्याआधी काही अडचण आल्यास कायदेशीर सल्ला घेणे नेहमी हिताचे ठरते. असेच नामनिर्देशन (Nomination), एखाद्या व्यक्तीने अशा व्यक्तीचे नाव कागदोपत्री दाखल करणे, जी व्यक्ती असे नाव दाखल करणाऱ्या व्यक्तीच्या मृत्युनंतर त्याच्या नावे असलेली संपत्ती/सदनिका ताब्यात घेण्यास पात्र असेल/विश्वस्त(Trustee).

पालघर पोलिसांना संयम / चिकाटी / निष्पक्षपणाबद्दल धन्यवाद.

विरार येथे एका अल्पवयीन मुलीला एका माथेफिरु तरुणाने चाकूने भोसकून जख्मी केले.

२० जुलै २०१५ रोजी अशी बातमी वर्तमान पत्र / टीव्ही आणि इतर मिडियामध्ये आली होती.

लिंक : http://www.lokmat.com/storypage.php?catid=1&newsid=7205769

काही संघटनांनी / लोकांनी त्या तथाकथित ‘पुरुषाला’ ताबडतोब पकडा / अटक करा / शिक्षा करा अशी मागणीही पोलिसांकडे केली.

तेंव्हा नकार न सहन करू शकणा-या, गुंड प्रवृत्तीच्या, माथेफिरु, विकृत मनोवृत्तीच्या पुरुषांपैकी कुणाचे तरी आणखी एक कृत्य असं गृहीत धरून पुरुषांबद्दल चिढ निर्माण करणारी, पुरुषांपासून असुरक्षितता वाढवणारी भावना या बातमीमुळे जन - मानसात दृढ होण्यास पूरक होणार इतक्यात पालघर पोलिसांकडून या संदर्भातील पुढील चौकशीची बातमी आली. (बातमी : २५ / २६ जुलै २०१५ ) त्यात त्या मुलीने खरं कारण लपवण्यासाठी, स्वत:च्या बचावासाठी हा बनाव करून स्वत:च स्वत:स चाकू मारून जख्मी केले. असे तपासांती निष्पन्न झाले.

लिंक : http://www.lokmat.com/storypage.php?catid=1&newsid=7321807

पुरुष आक्रमक असतात, पुरुष माथेफिरु असतात, प्रेम प्रकरणात अपयश आल्यास नैराश्येतून हल्ला करतात, शारीरिक / मानसिक नुकसान करतात. स्त्री-पुरुष प्रकरणात बहुतेक पुरूषच दोषी असतात, कायद्याची मदत आणि सहानुभूती स्त्रीलाच मिळते, संघटनांचा / लोकांचा दबाव अशी पार्श्वभूमी असतानाही पालघरच्या संबंधित पोलिसांनी संयम दाखवत, पूर्वगृह दूषित न होता तपास केला / सत्य शोधून काढले आणि पुरुषांबद्दल द्वेष निर्माण करणा-या एका बातमीचा खरा पैलू दाखवला. त्याबद्दल पालघर पोलिसांचे शतश: आभार.

सरसकट सर्व पुरुषांबद्दल समाजात विशेषत: स्त्री वर्गात एक भीतीचा, असुरक्षिततेचा जो (गैर) समज पसरलेला आहे याचा ( गैर ) फायदा घेण्याची वृत्ती काही स्त्रियांमध्ये दिसून येते त्याचे वाण अल्पवयीन स्त्रियांपर्यंत पोहोचले असल्याचे या प्रकरणावरून सूचीत होत आहे का?

पालघर पोलिसांप्रमाणे इतर जणही कुठल्याही स्त्री-पुरुष प्रकरणांकडेही लिंगभेद / पक्षपात न करता पाहतील अशी आशा आहे.

पालघर पोलिसांचा संयम / चिकाटी /निष्पक्षपणा याचं मनापासून कौतुक.

पुन्हा एकदा पोलिसांचे आभार आणि धन्यवाद.

-आकाश

२७ ऑक्टोबरच्या लोकसत्तेतील लोकरंग पुरवणीतील एका लेखात श्री अशोक शहाणे यांनी लिहिले आहे की “सी-डॅक वाल्यांनी मराठीची वाट लावली… सगळ्याच भारतीय भाषांची वाट लावली”. यात तथ्थ्य किती हे त्यांचे त्यांनाच माहित पण वस्तुस्थिती अशी आहे की आज संगणकाशिवाय पर्याय नाही.

मी रोजच जय जय स्वामी समर्थ आणि जय शंकर महाराज यांची मालिका बघते ऐकू येत नाही पण ओठांच्या हालचाली वरून समजून घेते. प्रसंग असा एका माणसाचे दैन्य दूर करण्यासाठी तो शंकर महाराज यांच्या कडे येतो आणि विचारतो की माझे दैन्य कधी संपणार? ते म्हणतात की मी मेल्यावर तुझे दैन्य संपेल. मी आवाक झाले. पुढे त्याचे दैन्य कसे संपते हे कळते.