व्हिडिओज

मित्रहो, दिवाळीनिमित्त सांस्कृतिक कार्यक्रमांची सर्वत्र रेलचेल आहे. पण प्रामुख्याने हलकीफुलकी गाणी, उपशास्त्रीय वा शास्त्रीय संगीताकडेच आयोजक आणि रसिकांचा कल असतो. आमचं लोकसंगीत दुर्लक्षित रहातं.

https://www.youtube.com/watch?v=0n1jvSn6VVA

सप्रेम नमस्कार. पत्र आणि नॉस्टॅल्जिया हा या भागाचा विषय आहे.

या गीतात त्यांनी आपल्यावर ईश्वराने सोपवलेले कर्म अत्यंत निष्ठेनं करणं हेच धर्माचं खरं रूप आहे, हे निक्षून सांगितले, तर पुढच्याच गीतात त्यांनी संतांच्या श्रद्धेच्या शेतात भक्ती ची सुगी कशी येते तेही समजावले ही दोन विलक्षण काव्य आपण ऐकूया एक या एक आठवड्यात तर एक पुढच्या आठवड्यात.

बामनाच्या पत्र्यासमोर मांडलेल्या मोठ्या दगडावर बसून गदिमांनी पहिला तांब्या डोक्यावर घेतला मात्र, बँडचे सुरेल सूर ऊमटले ‘विझले रत्नदीप नगरात! आता जागे व्हा यदुनाथ’!! गदिमांना राजासारखा मान देणारी ही मंडळी होती तरी कोण?

त्या हिंदी पाक्षिकाच्य संपादकापाशी या ‘राजकमलच्या’ मंडळींनी गदिमांची ‘कवीराज’ म्हणून एव्हढी भलामण केली कि तो संपादक बिचारा भारावून गेला आणि गदिमांनी कविता लिहिलीच पाहिजे म्हणून हट्ट धरून बसला. शेवटी त्याच्या हट्टाकरिता शेवटी गदिमांनी चक्क हिंदीत कविता लिहिली. मात्र ही कवितासुद्धा तितकीच आशयघन होती.

हा व्हिडिओ त्या सर्वांसाठी आहे जे वर्षानुवर्षे मुंबईत राहतात परंतु तिचा इतिहास माहित नाही आणि ज्यांना मुंबईच्या मजेदार गोष्टींमध्ये रस आहे.

गदिमांनी केलेल्या निवडक स्तोत्रांपैकी एक अत्यंत प्रभावशाली स्तोत्र.

पडद्यावरचीच ओळख असलेल्या दीदींना प्रत्यक्ष भेटण्याची वेळ आली ती 1988च्या सुमारास. तेव्हा आम्ही कलासरगम तर्फे ‘वसंतबहार’ या कार्यक्रमाची आखणी करीत होतो. तीन वसंतांपैकी स्व.वसंत प्रभूंचा सगळा तपशील जनकवी पी. सावळाराम आणि प्रभू कुटुंबीय यांच्याकडून थेट उपलब्ध होता.

शास्त्रीय संगीत शिकवणारी महाविद्यालये किंवा संगीत शिक्षण संस्था यापेक्षा गुरुपरंपरा का महत्त्वाची?, गुरु म्हणजे काय?, शास्त्रीय संगीत शिकणाऱ्या शिष्यांनी कसलं भान ठेवलं पाहिजे? याविषयी ताईंनी व्यक्त केलेले विचार आजच्या भागात ऐकू या.