जगावेगळे नाते







अधिकाचे फळ अधिकच लाभते

अशा कथा ऐकते

तीसतीन ह्या वर्ष दिनाला

अभिनंदन करते ।

पोटी न आलीस

तुझ्या आईने भरली माझी ओटी

देवाजीने तुला नर्मिले

केवळ

आमच्यासाठी ।

घरात आलीस घरची झालीस

दूधात साखर पडली

दुध कोठले साखर कुठली

अवघी गोडी उरली ।

किती करिशी तू आमची सेवा

होऊ कशी उतराई

ह्या वास्तूतील वस्तू वस्तू

तुझे गोडवे गाई ।

गृहलक्ष्मी तू स्थान तुझे ग

घरच्या देव्हार्‍यात

दुर्गा होऊन झुंजून

करसी संकटावरी मात ।

जगावेगळे असे कसे हे

सासूसुनेचे नाते

दृष्ट लागो तुझ्यावरोनी

शब्दफुले उतरते ।

— सौ. सुधा मोकाशी

Author