Back to Previous Page

निरोप देताना

कविता


आभाळ भरून आलं होतं

पापण्यांची उघडझाप व्हावी

तशा लपापत होत्या विजा

झाड उन्मळून पडलं होतं

मुळापासून….

आधार तुटला तरी

राहून राहून फांदी

अंग हलवत होती

वादळवार्यात….

अखेरचा निरोप देताना

— संतोष दौंडे

Author