जगाचा निरोप

काळ येतां वृद्धपणाचा, विरक्तींची येई भावना ।

निरोप घेण्या जगताचा, तयार करीत असे मना ।।१।।

वेड्यापरी आकर्षण होते, सर्व जगातील वस्तूंवरी ।

नाशवंत त्या, माहित असूनी, प्रेम करितो जीवन भरी ।।२।।

जीवनांतील ढळत्या वेळीं, जेव्हां वळूनी बघतो मागें ।

मृगजळासाठीं धावत होतो, जाणून घेण्या सुखाची अंगे ।।३।।

प्रयत्न केले जरी बहूत, हातीं न लागे काहीं ।

पूर्ण कल्पना येई मनीं, जगण्यात आंता तथ्य नाहीं ।।४।।

उर्वरीत आयुष्याची रेखा, मर्यादेतच आखूनी काढी ।

समज येतां प्रभूचे सारे, समर्पण करीत जग सोडी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bbknagapurkar@gmail.com



काळ येतां वृद्धपणाचा, विरक्तींची येई भावना ।

निरोप घेण्या जगताचा, तयार करीत असे मना ।।१।।

वेड्यापरी आकर्षण होते, सर्व जगातील वस्तूंवरी ।

नाशवंत त्या, माहित असूनी, प्रेम करितो जीवन भरी ।।२।।

जीवनांतील ढळत्या वेळीं, जेव्हां वळूनी बघतो मागें ।

मृगजळासाठीं धावत होतो, जाणून घेण्या सुखाची अंगे ।।३।।

प्रयत्न केले जरी बहूत, हातीं न लागे काहीं ।

पूर्ण कल्पना येई मनीं, जगण्यात आंता तथ्य नाहीं ।।४।।

उर्वरीत आयुष्याची रेखा, मर्यादेतच आखूनी काढी ।

समज येतां प्रभूचे सारे, समर्पण करीत जग सोडी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bbknagapurkar@gmail.com

Author